ناونی‌نوشت

روزمرگی‌های یک ناونی مغموم

کلام اول

جمعه, ۸ دی ۱۳۹۶، ۱۲:۵۶ ق.ظ

 مدتی است وبلاگ قبلی‌ام را که مربوط به نهاوند بود حذف کردم. راستش ضرورتش را خیلی درک نمی‌کردم اون هم توی دوره‌ای که جامعه ایرانی عملا وبلاگ را کنار گذاشته و رو آورده به تلگرام و اینستاگرام.

از بین این همه شبکه اجتماعی هم به جای حضور توی فیسبوک و توییتر که خب بازهم بهتر حالت رسانه را دارن و نویسنده و خوانندگان تعامل دارن با هم، رو آوردیم به کانال‌های تلگرام که اصلا ارتباط بین نویسنده مطلب و خوانندگان وجود نداره و نویسنده بازخورد مطلبش و نظرات خوانندگانش را نمیبینه و همین باعث میشه که فکر کنه خیلی عقل کله.

من یکی از دلمشغولی‌هام نهاونده. شهری که درش به دنیا اومدم و خب تا ۲۰ سالگی اونجا بزرگ شدم و درسته که الان ازش دورم ولی خب بالاخره وطنمه و هر از گاهی بهش سر میزنم و طبیعیه که بهش علاقه دارم و دوست دارم روز به روز شاهد اعتلا و پیشرفتش باشم...

نمیدونم شاید خیلی زود همین وبلاگ را مثل قبلی بستم و بی خیالش شدم که امیدوارم اینجوری نشه. بالاخره دلم میخواد بنویسم و چه بهتر که بخشی از دغدغه هام که راجع به شهرم هست رو توی وب بنویسم.

نظرات را باز میذارم چون خب بازخورد مطالب و نقد آزادانه مطالب برام مهمتر از اینه که بخوام نظرات را پس از تایید به نمایش بذارم.

  • مهدی ...

نظرات  (۱)

سلام موفق باشی همشهری منتظر نوشته هات هستیم
پاسخ:
قربان شما

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی